Priester Geert neemt het voortouw

De Paaskuis… Ook een van die oude Vlaamse gewoonten, die langzaam aan het wegslinken zijn. Ik herinner mij die ‘Grotekuis’ nog zo goed… en zag er als kleine jongen geweldig tegen op. De gewone huishoudelijke orde werd totaal doorbroken. Weg het aangename lome ritme van de schuivende dagen.
Alles moest er aan geloven. Van kelder tot zolder. Van “trottoir” tot achterhuisje. Afstoffen, kuisen met bruine zeep, nat en droog dweilen, ramen afzemen, koper oppoetsen, berghokje en zolder “ruimen”, gordijnen afnemen, wassen, ten bleek hangen (let op, niet geel laten worden), terug ophangen, het kippenhok in paastenu steken, vuilnisputjes bekoorlijk doen ruiken, kasten uitruimen en met nieuw behangpapier funderen, tassen, koppen, borden herschikken, tapijten uitkloppen, matrassen keren, kostuums afborstelen… en denk maar mee en noem maar op.

Met Pasen moest het huis van netheid knetteren en spetteren. Gloeien en glanzen. Blinken en weerkaatsen. Een nieuwe wind moest door het huis waaien. De lente moest plechtig worden ingehaald… Een paasbest uitgestreken pak voor het mansvolk en fleurig bebloemde zonnefrisse kleedjes voor het vrouwvolk. Prachtig allemaal, maar wat een drukte voor een kleine jongen die zijn traditionele spelletjes een week lang mocht vergeten. Ook nog niet begreep dat het uiteindelijk te maken had met de Verrijzenis van onze Heer… Heerlijk feitelijk om te merken hoe religie en volksleven hier samen gingen (gaan). Godsdienst wortelt immers diep in de volkziel. Vandaar… nooit geen schouders ophalen voor volksdevotie. Want ook dat schuilt nog heel intens in het wat religieus vervaagde leven van de eenentwintigste eeuw.

En is de Vastentijd ook niet een soort reinigingstijd ? Een beetje, een grote kuis, lichamelijk maar vooral geestelijk. Het niet halsstarrig vasthouden aan het verleden. Het ietwat vlekkige leven oppoetsen. Het terugwinnen van de persoonlijke authenticiteit. De inwendige aanwezigheid van God in jezelf herontdekken. En… na jezelf leeggemaakt te hebben, de vervulling. Het “gruis” wegscheppen uit je hart en dan Hem daar terugvinden. Misschien de Heer opgraven. Vanuit die “uitgeschepte” puurheid jezelf voortdurend durven bevragen, ook als er nog wat gruis blijft knarsen.
Maar goed, misschien teveel woorden en teveel symbolen om goed te zijn. Terug met de voeten op de grond en zeggen dat wij onze “geestelijke thuis”, onze kerk, letterlijk eens willen ontdoen van elk “gruis”.

Woorden wekken misschien wel, maar voorbeelden strekken. En hier is priester Geert onze grote reinigingsroerganger. Want schrik niet. Reeds op donderdag 21 februari 2008 vanaf 8u30 willen wij de grote schoonmaak van onze Sint-Pius X-kerk doen. Ik hoor jullie al mompelen: “hoe is het mogelijk, 31 dagen voor Pasen, dat is toch al te vroeg !”. “Is dat niet een beetje zoals men maanden vooraf begint (commercieel) te zeuren over Sint-Niklaas en de Kerstman ?”. Nee, dat is het niet. Er is een speciale, specifieke Sint-Pius X-reden voor. Op zondag 2 maart 2008 wijdt onze bisschop Roger Vangheluwe onze parochiaan Dirk Deceuninck, uit de Gouden Rivierlaan, tot diaken.

Wij willen onze bisschop in een parelende Kerk ontvangen en vooral de wijding van Dirk laten doorgaan in een huis dat reeds Paasverwachting uitstraalt. Meteen is de Paasoppoetsing van onze Kerk reeds gebeurd en kunnen wij sereen en “vasten”-beraden naar het Verrijzenisfeest toeleven.
Wij hebben echter jullie hulp daarvoor nodig. En… wij leggen de borstelsteel heel hoog. Graag hadden wij die donderdag 21 februari een achttiental vrijwilligers gezien, die bereid zijn er met de allerfijnste borstel door te gaan en van onze kerk een glanzende parel te maken. Wij zullen het niet doen louter voor de aanblik. De kerkreiniging moet een aansporing zijn om tot een inhoudelijk religieuze beleving te kunnen komen.

Wij vragen het zo vroegtijdig opdat jullie, deze datum reeds zouden kunnen vastspijkeren in jullie agenda. Wat geschreven is, blijft geschreven. Zo is de kans groot dat jullie deze dag niet laten overgroeien door andere activiteiten. Als wij ons getaldoel bereiken, kan alles tegen de middag afgepoetst zijn. Vergeet ook niet… naast een karwei is het ook een gezellige bijeenkomst van mensen rond eenzelfde inspiratie. De dorstigen worden tussendoor met een “vastendrankje” gelaafd.
Als jullie zich aangesproken voelen en wie zou dat niet, vergeet dan niet, zo snel als mogelijk, jullie fel gewaardeerde bereidheid te melden aan onze koster Ann Deceuninck, Gouden Rivierlaan, 61, Kortrijk. Jullie werk zal een kostbare bijdrage zijn voor onze Sint-Piusgemeenschap. Dank bij voorbaat.