Mijn hart prijst hoog de Heer

terug naar overzicht nieuws

Diaken Curd zei het zo treffend bij de aanvang van de homilie: “Gelukkig zijn niet alle dagen hetzelfde. Ook al lijkt dit soms zo en vooral wanneer het grauw en somber wordt, wanneer we door tegenslagen op de proef worden gesteld. Maar vandaag is het een bijzondere dag. Overal ter wereld wordt er feest gevierd, een feest voor Maria… Maria-ten-hemel-opneming… 15 augustus."
Zo was het inderdaad ook op 15 augustus in de H. Eucharistieviering van 11 uur op onze parochie. Een viering, die op een serene manier indruk maakte.
De stemming in onze Kerk was feestelijk. Aurore en Jacques hadden het altaar en het O.-L.-Vrouwe-beeld bloemrijk en aangepast opgefleurd. Het past toch wel even beiden te danken voor dit wekelijks ongekend werk. Wij vinden het zo vanzelfsprekend dat onze Kerk altijd op haar Paasbest verschijnt. Maar vergeet niet, elke vrijdag zijn Aurore en Jacques in onze kerk druk bezig om er werkelijk “iets” van te maken en dit “IETS” is wekelijks een prachtig werkstuk van ingetogen religieuze bloemschikking.
De H. Eucharistie werd ingezet met het prachtig Marialied “O, Moeder Maria, zo rein, zo schoon”. Rondo was er terug bij. Muzikaal werden de vele prachtige, gekende Marialiederen, virtuoos uitgevoerd. Verrassend hoe die reeds zoveel gezongen liederen door zoveel generaties Vlamingen nog altijd diepe religieuze indruk maken. Liederen als “O Maria, die daar staat”, “Lief Vrouwke, ik kom niet om te bidden”, “Liefde gaf U duizend namen” blijven onvergankelijk. Het zijn iconen van onze Vlaamse religieuze traditie, van onze diepgewortelde Maria-traditie, die zelfs de meest libertijnse tijden heeft overleefd.
In een sterke homilie belichtte diaken Curd de huidige Maria-betekenis. We kunnen het niet nalaten een essentiële passus weer te geven, precies omdat die op een kernachtige manier de hedendaagse essentie van de Maria-viering weergeeft:
“Maria is als het ware het beeld van de Kerk… de kerk op haar best, hiermee bedoel ik het volgende: ‘Maria heeft ons God gebracht, uit haar is de Heer geboren en zij schenkt haar kind aan de wereld, aan elk van ons. Zij deed het toen en ze doet het ook nog steeds in deze tijd… elke dag opnieuw’.
Maria is vandaag, meer dan ooit een brugfiguur… Zij brengt mensen opnieuw in contact met God. Op elke plaats waar Maria wordt vereerd zie je mensen verschijnen die door de mazen van het sociale vangnet zijn gevallen en die daar bij haar troost en kracht vinden. Deze mensen voelen zich door haar gedragen en zo schept zij een weg, een kans om Jezus te laten herboren worden in het hart van mensen.”
Je voelde de viering verder naar het Eucharistisch hoogtepunt genaken, met een intense meebeleving van de vele opgekomen parochianen. Zo waren het “Onze Vader” en de vredesdoorgeving terug ontroeringsmomenten, die op bepaalde dagen zo diep het gemoed kunnen beroeren.
Op het einde van de viering kreeg de Maria-devotie ook haar universeel werelduitzicht. Zuster Leen - van de zusters van Don Bosco Kortrijk, die elke zondag op onze parochie de H. Mis meevieren - vertrok de volgende dag terug naar haar missie in een kleine stad in Gabon. Daar werkt zij in de Salesiaanse geest bij en voor jongeren, verricht er parochiewerk en wil vooral getuige zijn van die menselijke boodschap die Christus ons heeft gebracht. Ontroerend was het hoe zij genesteld tussen de kinderen van de kinderwoorddienst een beeld bracht van een Kerk zoals wij ze altijd zouden willen koesteren. Of zoals priester Noël, die de H. Mis voorging, het op zijn manier zo kernachtig uitdrukte: “Waar de hemel de aarde raakt”.
Na de zegen kwam het “aardelijke” of “wereldlijke” deel aan bod. De ploeg van Guy Allaert had gezorgd voor een sobere maar feestelijk gestemde receptie. Een betekenisvolle receptie wel. Want het was zowat de “rentrée” van de parochianen, die vakantie-indrukken met elkaar konden uitwisselen.
Meteen is het parochiale werkjaar weer begonnen. Het wordt een druk jaar. Onze parochiale Sint-Pius X-school haalt zijn 50 jaar en dit moet worden gevierd. Onze parochie zelf bereidt zijn vijftigjarig jubileum voor en dat betekent dat er werk op de plank zal zijn. En vergeet niet, alle andere kerkelijke en parochiale evenementen lopen door. Ons kerkelijk jaar kent geen dode momenten, dat mag ook niet voor een levende Kerk.
15 Augustus, het hoogfeest van Maria die ten hemel wordt opgenomen was alvast een stevige inzet voor een vernieuwde parochiewerking. Wij kunnen terecht fier zijn op onze vieringen. Ze betekenen werkelijk iets voor een christen en zijn een wekelijkse opsteker om dit geloof dieper en standvastiger te maken. Alvast een echt woord van dank aan allen die daar wekelijks hun steentje toe bijdragen. Dankbaarheid is het geheugen van het hart. Wij dragen die dank zeker mee en willen hem vooral… hierbij uitdrukken.