Wat een sfeer!

terug naar overzicht nieuws

De Mis van elf uur op zondag 14 januari 2007 was een inhoudvolle, drukke viering. Er stond inderdaad heel wat te gebeuren. Bij het binnengaan stonden de ijverige meisjes en jongens van de Vredeseilanden klaar om hun “waar voor het goede doel” aan de vrouw of de man te brengen. Wie zei ook weer dat er geen vrijwilligersdynamiek meer in de jeugd schuilt? Die bewering zal zeker moeten genuanceerd worden of zeg maar “herzien”.
De H. Mis zelf was volledig uitgewerkt door de Vormselcatechese-groep van Ann en Dirk, samen met de verantwoordelijken van de Kinderwoorddienst.


Laurence, Laurens, Marjolein, Wouter, Jessie, Elke, Sien, Hannah en Margaux hadden er hun werk van gemaakt.
Keurige teksten, verzorgde voorlezing, vriendelijke spontaneďteit, het gaf de eredienst een verfrissende dimensie. Het is een goede zaak voor de liturgie dat onze vormelingen, catechesegroep per catechesegroep, een eigen, jong en open cachet geven aan de Heilige Eucharistie.
Het thema “Gebruik jullie handen” geeft duidelijk aan dat onze vormelingen iets willen maken van hun voorbereiding naar 22 april 2007 toe.
Van een indrukwekkende eenvoud was de getuigende homilie van diaken Leonard over het project Emmanuel, een armoedezorg-project binnen de Sint- Michielsbeweging.

Emmanuel

Het Emmanuel-idee rijpte in 1998 binnen de toen nog prille Sint-Michielsbeweging. De naam Emmanuel werd gekozen naar de werking van Zuster Emmanuel in de sloppen van Kaďro. Naar haar voorbeeld zette men een steunpunt op voor de armoedezorg in Kortrijk. De doelgroepen tekenden zich al vlug zelf uit:

Vluchtelingen met kinderen die van geen enkele wettelijke uitkering kunnen gebruik maken. Zo worden er momenteel 51 gezinnen (ongeveer 200 personen) ondersteund met kleding en voeding en ook financieel voor de huishuur, de energiefactuur, het schoolgeld… In globo komt dat neer op 400 € per gezin, per jaar. Jullie kunnen zelf wel de rekening maken.

Mensen, die door allerlei omstandigheden, gebukt gaan onder schuldenlast, waarover geen oordeel wordt geveld maar wel geholpen. Een verrassend moeilijke opdracht in onze tijd: belangloos helpen.

Daklozen, die dwalend door het leven, mensen blijven die het menselijk en kristelijk recht op hulp meer dan nodig hebben.

Mensen, van wiens bestaan niemand meer weet heeft of wil weet hebben, maar die het recht op respect blijven behouden gewoon omdat zij mens zijn en “wat jij aan de minsten van de mijnen…” (maak de zin zelf maar af)

Aan al deze mensen wil het project Emmanuel de vraag stellen die Jezus ooit heeft gesteld aan zijn tijdgenoten en meteen daardoor aan de hele mensheid: “Wat kan ik voor U doen?”

Diaken Leonard gaf voorbeelden die recht naar het hart gingen en vroeg ook hulp voor “zijn vriendschap met de armen”. Hulp door steun en gebed.
Was je niet in de gelegenheid dat te doen in de Heilige Mis of zijn de woorden van diaken Leonard met de tijd dieper en dieper in jouw hart gaan doordringen dan zijn giften altijd zeer welkom op het rekeningnummer 380-0179022-31 van het Sociaal Fonds Emmanuel.
Diaken Leonard alvast bedankt, je hebt ons “een stukje christelijk geweten” bijgeschopt. Het is blijven nazinderen!
Beter kon de H. Mis – die ook een tweevoudige familiemis was voor de familie Bloyart en Steverlynck – niet samenvattend besloten worden, dan met het slotgebed van de vormelingengroep van Ann en Dirk:

Als je droevig bent,
Vegen we met deze handen je tranen weg,
Als je blij bent,
Zullen we je de hand reiken en samen dansen,
Als de wereld hard voor je is,
Leggen we een hand op je wang om je te troosten,
Als je bang bent,
Zullen we onze handen rond je hoofd leggen en je beschermen,
Als je gekwetst raakt,
Verzorgen we je met deze handen,
Als we je knuffelen,
Is het de lieve God die je omarmt…