Een verrassende eerste schooldag 2007

terug naar overzicht nieuws

Je moest wel even je ogen open wrijven die derde september 2007 toen je langs de Sint-Pius X-school, in de Sint-Elooisdreef heen kwam. De tijd scheen op zijn kop te staan. Je waande je echt terug in de vijftiger jaren. De tijdsklokmachine had haar werk gedaan!

Wat was er gaande?

Heel eenvoudig! Onze school startte haar vijftigste schooljaar en dit mocht niet ongezien voorbijgaan. Het idee was gegroeid om nu alles eens te transfigureren naar het jaar 1957. Echt een hele tijd geleden. Jullie correspondent was toen precies 17 jaar. Of de jaren snel heen vlieden.
Wat je zag was echt de moeite waard! Kleuters en leerlingen uitgedost in de mode van de vijftiger jaren. Echt retro dus. Sommigen hadden zelfs naar nog vroegere jaren terug gegrepen. Je zag duidelijk dat de moeders en de vaders heel wat modecreativiteit aan de dag hadden gelegd. Het zal wel een weekend “naar-oude-kleren-speuren” geweest zijn. Wedden dat ook vele oma’s en opa’s werden gemobiliseerd. Het geheel was zo verrassend dat de “nieuwkomertjes” vergaten te wenen en dachten dat zij in een of ander pretpark waren terechtgekomen.

Ook de directeurs, de meesters en de juffrouwen

Denk nu niet dat alleen de leerlingen present tekenden in vijftiger-outfit. Had je de directeur moeten zien! Keurig opgedirkt in een antraciet verleden-tijds-maatpak, met bengelende decoraties opgespeld en een deftige herenhoed. Zo uit het boek “De Heren van Zichem” weggelopen.
De “juffrouwen” hadden allemaal een religieuze roeping gekregen gedurende de grote vakantie. En bloc waren zij in de religieuze orde van de zusters van Heule getreden. Sierlijke nonnenhabijten fladderden rond hun lichaam en zij hadden zelfs de blik van de vijftiger jaren overgenomen. “Streng maar rechtvaardig”, riep een van de would-be-zusters uit. Heerlijk toch die nonnenkapjes even terug in het schoolbeeld te zien.
De mannelijke leerkrachten hadden het ernstig opgevat. Iedereen “gehoed” en met de traditionele stofjas. De mannelijke pedagogie droop zo van hen af. Verwonderlijk hoeveel nostalgie bij de vele ouders en grootouders werd opgeroepen naar “hun tijd”.
Ook de pers ontbrak niet op het appel. Ten allen kante werden interviews afgenomen en flitsten lenzen. Ook de straffen waren op zijn “vijftigs” getint. Leerlingen Byttebier en Decruyenaere moesten met de handen op het hoofd vergiffenis gaan vragen aan de toekijkende menigte. Waar is de tijd heen van handen op het hoofd en op de knieën het hoekje in? Deze verrassende schooldag leerde ons allen hoe het onderwijs in zijn vormelijkheid diepgaand veranderd is. Hoe ook de opvoedkundige waarden en toepassingen zijn geëvolueerd, hoe de verhouding leerkracht-leerling gewijzigd is en… hoe goed wij het hier in dit landje hebben met een degelijk uitgebouwd onderwijs maar…

De kern blijft

Wat er echter ook moge veranderd zijn, de doelstellingen van het onderwijs zijn intact gebleven. Hoe vormen wij jonge mensen? Hoe leren wij ze vaardigheden en kennissen aan? Maar vooral hoe pogen wij er “flinke” mensen van te maken, die later in een gezin, in een beroep, in hun vrije tijd, in hun relatiepatroon, in het maatschappelijk leven gelukkig zijn. Dit zal ook wel de opdracht blijven van de komende 50 jaren van de Sint-Pius X-school. Vanuit een christelijk opvoedingspatroon peuters, kleuters en leerlingen begeleiden naar hun eerste volwassen stappen.
Wij wensen de school hartelijk proficiat met haar jubileum. Een van de volgende weken geven wij een stuk geschiedenis weer van de verlopen vijftig jaar. Vele parochianen zullen er wellicht een deeltje van zichzelf in terugvinden.


Meteen nog een overzicht van het jubileumprogramma 1957-2007

Jullie merken het. Werk op de feestplank. Kinderen, ouders, oma’s en opa’s laten jullie zich niet pramen. Feest mee! Zo hoort het.