Ontsteek je licht
)
Ik heb een kleine zus (sic! 18 jaar jonger) die
geboren is op het feest van Lichtmis. Het was daarbij nog op een
Zondag. Daarom is dit feest mij vanaf mijn late adolescentie zo scherp
bijgebleven. Even bleek Maria Lichtmis te vervagen in de profanisering
van de zestiger jaren, maar nu lijkt het opnieuw heel zinvol te worden
voor de kristelijke wereld. En of het dit is… het feest van het Licht.
Dit werd duidelijk in onze Misvieringen van het Lichtmis-weekend. In
de Zaterdagmis ‘de opdracht van onze pasgeborenen in onze Kerk’. Een
stemmige plechtigheid, met een eigen karakter, door de aanwezigheid
van zoveel ‘nieuwe mensjes’ die in het afgelopen jaar werden gedoopt.
De eerste lezing uit psalm 139 kon het niet beter uitdrukken, wat er
leefde in de Kerk tijdens de Misviering, dan met de woorden:
“Gij hebt mij geschapen
mijn leven gevlochten in de schoot van mijn moeder.
Dank U voor het grote wonder dat ik ben,
Hoe innig bent U, met mij bezig.”
Ook de Zondagsmis stond in het teken van het Licht. Onder de echt
keurig uitgewerkte leiding van catechiste Annemie verzorgden onze
vormelingen Usha, Felien, Eva, Adelien, Vincent en Margot de
Eucharistieviering.
)
)
)
'Zorg dat Ze blijven branden' vormde de rode draad doorheen de
viering. Die “ZE” dat zijn: Liefde, Hoop, Vrede en Vertrouwen.
Het geflikker van de brandende kaarsjes in de handen van de vele
aanwezigen, de prachtige beelden op het power-point-scherm, de
verzorgde en spontaan gebrachte teksten van de Vormelingen, de steeds
indrukwekkende Canonacclamatie: Gij, die geroepen hebt Licht, de
gedialogeerde homilie… het waren zovele heerlijke gaven aan de
aanwezige parochianen… dank daarvoor.