50 jaar school maken

De eerste 25 jaren - naar de 50 toe - de coördinaten of formele identiteit

terug naar overzicht jubileumjaar

Je kan het gewis al geweten hebben via Kerk en Leven. De Sint-Pius X-school bestaat dit schooljaar 50 lentes. Wij weidden reeds twee afleveringen aan dit heerlijk jubileum: een interview met huidig directeur Gaby Kimpe en een ooggetuige-verslag van een originele en leuke eerste schooldag. In deze derde en laatste bijdrage schetsen wij de historie van onze parochieschool en geven een overzicht van haar coördinaten (een van die computernamen om te zeggen hoe de school op vandaag verschijnt: haar formele identiteit).

De eerste 25 jaren

Een parochie die een vrijwillige archivaris heeft gehad, dat is een zegen voor een kroniekschrijver. Wijlen Raoul De Paepe schreef een merkwaardig herinneringsboek over 25 jaar Sint-Pius X en vergat daarbij de school zeker niet. Wij nemen hier zijn bijdrage over 25 jaar onderwijs op onze parochie integraal over. Leerrijk en voor parochianen die reeds 50 jaar Sint-Pius X hebben meegemaakt: zó herkenbaar.

“In het vooruitzicht van de nieuwe parochie plande het vrije schoolnet in de nabijheid van de te bouwen kerk een kleuter- en lagere school. De opdracht werd toevertrouwd aan de Zusters van Liefde van Heule uit de Rekollettenstraat in stad. Nog vóór de eerste steen van de kerk was gelegd begonnen Zuster Remigia (Mia Lauwers) en Juffrouw Rosa Vynckier op 1 september 1957 de nieuwe afdeling met 75 kleuters verdeeld over twee klaslokalen. In 1958 waren er al drie kleuterklassen aangezien de “zomerklas”, die met Pasen gestart was, begin september kon behouden blijven. De derde kleuterklas werd geleid door Juffrouw Bernadette Vermeulen. Zuster Remigia, Juffrouw Rosa en Juffrouw Bernadette zullen zowat de pionierssymbolen van de school worden en historisch blijven. Toen stak men ook van wal met het eerste studiejaar lager onderwijs. Gedurende de vijf daaropvolgende jaren kwam er steeds een studiejaar bij. Dit had voor gevolg dat op het bestaande gebouw een verdieping moest komen. Als enige school van de parochie bleef ze verder gemengd. Merkwaardig progressief in die tijd. In 1965 telde men al vijf kleuter- en zes lagere klassen. Zuster M.-J. Baeye, directrice zonder klas, verliet de school het jaar nadien, toen ze promoveerde tot algemene inspectrice van het onderwijs van de congregatie. Zuster Simonne Vandenborre, tot dan toe klaslerares van het zesde studiejaar, volgde haar op. Het jaar 1969 was belangrijk voor de school: de gewezen hoofdschool van de Rekollettenstraat werd een afdeling van de hoofdschool St.-Pius X. In 1973 had men zeven lagere- en vijf kleuterklassen en drie jaar later, op 1 september 1976 fusioneerde de school met de basisafdeling C van het Kortrijkse St. Amandscollege. De Heer Jan Esprit volgde nu Zuster Simonne op en bleef directeur tot 1982. In september van dit jaar nam de Heer Gaby Kimpe de leiding over. Van dat ogenblik af was de St.-Pius X-school de basisafdeling E van het hogervermeld college. Ze telde op dit ogenblik 5 kleuter- en 8 lagere klassen.”

Merkwaardig wel aan te stippen dat Directeur Gaby Kimpe de volledige tweede helft van de jubileumjaren, de school heeft geleid. Niet zo vanzelfsprekend en veel meer dan een proficiat waard.
Uit dankbaarheid en om het geheugen wat op te frissen even de samenstelling van het onderwijzend korps op dit halfwegpunt 1982. Wij plukken ze zo van een oude vergeelde foto af, zonder logische volgorde: Annie Verhenne, Antoon Baert, Marc Vandenbussche, Wilfried Debontridder, Philippe Decreyenaere, Bernadette Vermeulen, Rita Deleu, Gaby Kimpe, Rosa Vynckier, Ludwine Devogele, Rosanne Vanhoutte, Anna Hanson, Katrien Lernout, Miguele Traest en Klara Amant. Allemaal namen als twinkelende sterretjes aan de historie-hemel van de Sint-Pius X-school.

Naar de 50 toe

De school bleef maar uit haar voegen barsten en in 1987 werd besloten om nog een nieuwe vleugel bij te bouwen naast de bouw van 1975. Op 5 april werd deze nieuwe vleugel reeds officieel ingewijd. De school startte in diezelfde periode ook met een nieuw initiatief. Als eerste in de regio Kortrijk werkte men een systeem van naschoolse opvang uit. Het werd een “onmiddellijk” succes. Pedagogisch verantwoord, een goed hulpmiddel voor de ouders en een droom voor de kinderen, die in de turnzaal werkelijk hun hartje konden ophalen.
In heel die tweede periode evolueerde de school – als een van de koplopers – naar een didactisch-pedagogisch geheel, dat in de regio een uiterst goede faam heeft uitgebouwd.
Naast meer dan degelijk onderwijs en voorbereiding op “de grote school” en het “echte” leven heeft de Sint-Pius X-school ook een werkelijk gemeenschapsleven met tal van activiteiten.
We tipten er enkele uit: de kerstfeestjes voor de kinderen, het peter- en meterschap van leerlingen uit het zesde leerjaar over de leerlingen van het eerste leerjaar, de bosdagen voor het eerste leerjaar, initiatie in het Arabisch schrift voor leerlingen uit het vijfde leerjaar, deelname aan de crea-dagen voor de lagere afdelingen, de kronkelidoe voor eerste en tweede leerjaar, de superleuke Sint-Niklaasfeestjes, de heksenklas, de spokenklas, de schatkist met muis in de derde kleuterklas, het dansen, de deelname aan zovele schoolsportactiviteiten, de contacten met de brailleliga voor vijfde en zesde leerjaar… en nog zoveel, zoveel onnoembaars meer. Dit alles was en is maar mogelijk zonder de onverdroten, geëngageerde inzet van de zovele personeelsleden (elk met zijn eigen kundigheden) die in de loop van die vijftig jaar de galerij zijn gepasseerd. Dit mogen we immers nooit uit het oog verliezen: de geschiedenis schrijven van iets, is altijd de geschiedenis schrijven van mensen… en vooral van mensenwerk.
Speciaal vanuit de parochie willen wij een welgemeende dank zeggen voor zoveel jaren uitstekende samenwerking. Zovele keren hebben kinderen van de school meegewerkt aan parochiale vieringen en activiteiten. Zovele keren heeft de parochie kunnen gebruik maken van de school. Onze parochiepriesters en medewerkers leven dan ook echt mee met de schoolgemeenschap en hebben er hun discrete maar diepgaande pastorale zorg echt voor over. Moge deze samenwerking vanuit dezelfde christelijke achtergrond – in respect voor ieders eigenheid – de vijftig volgende jaren nog verder openbloeien. Wij zijn er voor elkaar!

De coördinaten of formele identiteit