Nieuws archief november 2007
startviering vormelingen - federale vormingsavond - ontmoetingsavond vormelingen - herdenking overledenen
vorige maand - volgende maand - recentste nieuwsitems
11 november: Startviering vormelingen
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Toch wel een beetje onwennig stonden alle 17
vormelingen klaar voor hun eerste gezamenlijke viering , opgeluisterd door
het St. Salvatorkoor uit Harelbeke, in de St. Elooiskerk op 11 november
2007. Gezien de grote opkomst hadden ze alvast héél wat familie
meegebracht om samen te vieren. Misschien waren ze ook wel wat onrustig om
de Kerk binnen te stappen, er was ook nog iets speciaal dat hun verbazing
opwekte : er werd aan iedereen die binnenkwam gevraagd zijn naam op een
kaartje te schrijven en bij te houden. Priester Noel vertelde uitgebreid
over de symbolen die in deze viering centraal stonden.
Ongeveer 12 jaar geleden werd iedere vormeling gedoopt met wijwater,
tijdens dit doopsel werd er JA gezegd : JA, zegt God tot de mens in het
doopsel : Je bent een kind van mij, Je bent Iemand, Je bent mijn kind. Het
JA van God is eeuwigdurend, definitief en onuitwisbaar, Je bent voorgoed
een kind van God.
En dat zijn de vormelingen ook, samen met hun ouders, familie, vrienden en
parochiegemeenschap gaan ze op verkenningstocht doorheen het Geloof. Geen
moeilijke theorie, maar een flinke staptocht om Jezus echt te leren
kennen, en dat kunnen ze niet alleen. Ze gaan dan ook mee op stap met
gelovige gemeenschap die de taak heeft ze te begeleiden op hun tocht.
Er werd dan ook aan iedereen gevraagd om het geloof te belijden en onze
eigen naam in de hand van God te leggen en het kruisteken met doopwater te
maken.
De helpende hand van God is er altijd.
De catechisten van onze parochie hebben vast en zeker een pak energie in
de voorbereidingen gestopt. Het was een sfeervolle viering die met zorg en
aandacht was voorbereid, we kijken alvast uit naar de volgende viering. Er
werd ook gevraagd naar gebedsvrienden, vrijwilligers die 1 vormeling
willen bijstaan in gebed. Een mooi initiatief dat op aardig wat bijval kan
rekenen. Nadien volgde een gezellige receptie om de vormelingen, de
catechisten, de parochie beter te leren kennen.
Bart T'Joens
De 'Grote hand'
Zolang er handen zijn
handen die willen geven
zolang voelt de mens zich veilig
geborgen bij de ander
Zolang er handen antwoorden
op uitgestoken, vragende handen
zolang blijft de mens hopen
verlangen naar uitkomst
Zolang er handen zijn
handen die laten voelen
dat er nog leven in je is
zolang mag je niet wanhopen
Zolang er handen zijn
handen die je brengen
via mensen naar ‘de Grote hand’
zolang zal Hij je hand vasthouden
(bron onbekend)
7 november: Federale vormingsavond
Op woensdagavond 7 november kwamen we met een zestigtal mensen samen voor de federale vormingsavond over ‘Volwassen worden in geloof’. Een verslag en foto's van deze avond vind je op de federale pagina's.
6 november: Ontmoetingsavond vormelingen
Op dinsdagavond 6 november werd de start gegeven voor
de vormselcatechese. De ouders van de 17 jongeren die gevormd worden op
zondag 13 april om 10 uur in de Sint-Elooiskerk werden door de
verantwoordelijken verwelkomd.
E.H. Antoon Vandeputte, aalmoezenier in de gevangenis te Brugge, tevens
onze vormheer volgend jaar, bracht op een eenvoudige, warm-menselijke en
ludieke manier een lezing over het samen afleggen van de weg van kind naar
jong volwassene. Een weg van horen, zien en spreken.
Hierbij werd er gewerkt met de 3 bekende apen (horen, zien en zwijgen).
Om te leven moet je horen, zien en kunnen spreken, daarvoor zijn er
verschillende bouwstenen nodig in je leven. Namelijk: vergeven en
vergeten, geven en delen, vragen of bidden en danken, klein en groot.
Je gaat binnen in de kerk de dag van je vormsel als kind en je komt buiten
als jong volwassene.
Je wil groot worden dat kan je alleen, zei priester Antoon door af te
kijken, door na te apen!
Dit is van uitermate belang om christen te worden. Naar elkaar luisteren,
naar elkaar omzien en met elkaar spreken.
Het samen gelezen gebed was een mooie weergave van de gevoelens bij de
aanwezigen.
God,
er gebeurt veel goeds bij mensen
die kwaad verdrijven en opkomen voor de medemens.
En ook bij velen
die niet tot onze gemeenschap behoren.
Wij hebben het monopolie van de naastenliefde niet.
Velen zijn er die God niet kennen
en Hem toch laten gebeuren,
en toch zijn naam
“Ik zal er zijn” vervoegen.
In het doen van God zijn we elkanders
BONDGENOTEN.
Op het einde van de avond, mochten de ouders een
gekleurd kaartje kiezen, het lievelingskleur van zoon of dochter die
gevormd zal worden.
Aan de ouders werd gevraagd een boodschap op te schrijven, liefdevol aan
hun kind gericht.
Deze kaartjes worden dan terug bezorgd aan een van de catechisten namelijk
Zuster Ann, Annelore, Maud, Emmeline, Mieke of ikzelf en dit onder
gesloten omslag. Dit kaartje wordt dan overhandigd op de dag van hun
vormsel.
Een liefdevol en intens gebaar om te koesteren en te bewaren een héél
leven lang.
De gezellige avond werd afgesloten met een babbel en een drankje.
Kris Vergote-Tandt
4 november: Herdenking overledenen
)
)
)
)
)
)
In de eucharistieviering van 4 november werden de overledenen sinds Allerzielen 2006 herdacht. Na de mis konden de familieleden het herdenkingskruisje van hun dierbare meenemen.
28 oktober: Wijding Sint-Hubertusbrood
)
)
)
)
)
)
Op zondag 28 oktober werd op onze Sint-Elooisparochie,
een weekje vroeger dan anders, Sint-Hubertus gevierd met de klassieke
zegening van het Sint-Hubertusbrood.
In de hoogmis werd er met een volle kerk gelovigen eucharistie gevierd.
Onze trouwe kerkgangers, alsook de familieleden van onze overledenen van
de voorbije maand waren aanwezig. Er was ook nog een jaarmis voor een
overledene.
Het doet ons echt deugd dat we regelmatig mensen zien samenkomen om hun
dierbare overledenen te gedenken en voor hen te bidden. Daarmee sluit men
aan bij een mooie Vlaamse katholieke traditie en heeft men hierdoor de
kans om elkaar te ontmoeten, te bemoedigen en bij de Heer troost te
vinden. Ook het zegengebed over het Sint-Hubertusbrood behoort tot ons
rijke Vlaamse volksgeloof.
Volgens een middeleeuwse legende was de jonge Hubertus verzot op jagen.
Toen hij tegen alle regels in op Goede Vrijdag toch ging jagen, kreeg hij
een hert in het vizier, met een lichtend kruis tussen zijn gewei. Een stem
uit de hemel waarschuwde hem om het dier niet af te schieten. Dit was het
begin van zijn bekering.
Hubertus ging in de leer bij Lambertus, de bisschop van Tongeren, en werd
later door hem tot priester en tot bisschop gewijd. Later werd Hubertus
bisschop van Luik waar hij bekend stond om zijn wijsheid en zijn
vroomheid.
Hij zou ook een enorm groot hart gehad hebben voor de vele armen uit die
tijd. Al van in de vroege middeleeuwen was de heilige Hubertus de
patroonheilige van de jagers en de slagers. Hij werd ook aangeroepen tegen
hondsdolheid.
In onze dagen is het Sint-Hubertusbrood een symbool van samenhorigheid en
bescherming voor alle mensen die voor hun plezier of voor hun beroep de
zorg voor dieren op zich nemen. Vandaar ook de gewoonte om rond deze
periode de dieren te zegenen. In sommige kerken wordt het geheel
afgesloten met muziek gebracht door jachthoornblazers.
Misschien een tip voor volgend jaar.
Kris Vergote-Tandt
21 oktober: Herdenking eerstesteenlegging en inzegening nieuwe ingang
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
"Heer Jezus,
Jij bent de deur voor de schapen.
Jij bent de deur naar het eeuwig leven.
Jij opent het paradijs voor allen die Jou aanroepen.
Wil deze poort zegenen, opdat allen die hier binnenkomen in dit huis jouw
leerling zijn.
Mogen allen die hier in deze kerk komen leven van jouw Woord, bidden met
jouw Mond en liefhebben met jouw Hart.
Wij vragen het in jouw Naam, Jezus."
Met deze woorden zegende Vicaris Koen Vanhoutte plechtig de nieuwe ingang
van de Sint-Elooiskerk.
Na meer dan twintig jaar is het eindelijk zover. En het is een mooie
verzorgde ingang geworden, de kerk is nu ook toegankelijk voor ouders met
kinderwagens en voor minder mobiele personen. Een hellend vlak, nieuwe
bevloering, opgefrist schrijnwerk, een automatische glazen deur. Kosten
noch moeite werden gespaard voor deze belangrijke werken. Ook de twee
beelden buiten, boven de ingang, werden ontdaan van oude verflagen en
schitteren opnieuw in hun originele zachte terracotta kleur, iedere avond
kan je door de aangepaste verlichting de beelden zien stralen. Zo wordt
onze Kerk een lichtpuntje in Overleie.
Het is dan ook letterlijk een deur naar binnen geworden, voor iedereen.
Iedereen welgekomen in Gods huis.
Het Sint-Elooiskoor, versterkt met trompetten was grandioos. Een mooie
belevenis voor de parochiegemeenschap samen met zeven priesters, twee
diakens, de leden van de kerkfabriek, de burgemeester en de talrijk
opgekomen parochianen. We mochten genieten van een zegeningsviering de
naam waardig. Nadien werd er een verzorgde receptie aangeboden.
Maar waarom kom je eigenlijk naar binnen ? Waarschijnlijk een persoonlijke
vraag en ieder zal er wel zijn antwoord voor hebben.
Parochianen komen er wekelijks samen om hun geloof te beleven. Er wordt
wekelijks catechese gegeven want samen luisteren we er naar de Schrift, de
woorden van Jezus.
Gelovigen komen er kracht halen bij de Heer, voedsel voor onderweg.
We vinden ook een antwoord op de vraag waarom we komen in het
Lucasevangelie van deze viering (Lc 18,1-8).
Een weduwe (in die tijd waren weduwen sterk op zichzelf aangewezen) wordt
overgeleverd aan een tegenstander zonder genade, misschien wilde hij wel
winst halen uit haar situatie. Ze laat het er niet bij en stapt naar de
rechter en alweer vangt ze bot bij een rechter die zich van God en gebod
niets aantrekt. Ze zal wel geprobeerd hebben om overal hulp te krijgen.
Haar enige sterkte, haar enige wapen is volhouden. En dan krijgt ze haar
zin, door vol te houden.
Bidden, dat is wat we doen in de Sint-Elooiskerk, samen of alleen. God
heeft geduld met ons, Jezus zegt het ons in deze parabel. Hij vraagt enkel
volharding en blindelings vertrouwen.
En kan je het bidden alleen niet aan, dan kan je op de steun rekenen van
de gelovige parochiegemeenschap, durf vertrouwen op het geloof van ons
allen !
Want als biddende parochiegemeenschap dragen we zorg voor elkaar.
Bart T’Joens
In de rubriek Jubileum vind je meer info over de nieuwe ingang (met foto's) en een beknopte geschiedenis van de Sint-Elooiskerk.
14 oktober: Nationale ziekendag
Op zondag 14 oktober werd de nationale ziekendag gevierd in onze kerk voor de ziekenwerking van Overleie en het Centrum. De Eucharistieviering werd voorgegaan door priester Noël en opgeluisterd door het Sint-Elooiszangkoor. Men mocht heel wat zieken en gehandicapten verwelkomen die tevens gebruik maakten van de vernieuwde ingang teneinde zo vlot in de kerk te kunnen komen.
7 oktober: Missiezondag
Ter gelegenheid van missiezondag was het koor 'Voice of Angels' opnieuw te gast in de Sint-Elooiskerk. Meer over missiezondag op de federale pagina's.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
6 oktober: W.W.W te Torhout (animatiedag vormselcatechisten)
Op zaterdag 6 oktober zijn Zr. Ann, Annelore en ikzelf
naar de 32ste W.W.W.-dag geweest in Torhout.
Het thema van die diocesane animatiedag voor vormselcatechisten was:
"Volwassen in geloof". Aan een kleine 400 aanwezigen werd er in de kerk
van Torhout verschillende swingende en hoopvolle liedjes aangeleerd. Na
het uurtje zang, sprak E.H. Renaat Desmedt ons toe over de pastorale
context van de geloofsverkondiging, opzet van de catechese. Hoe komen we
tot geloof? We komen tot geloof door te luisteren, door het sacrament.
Wat wil zeggen catechese met volwassenen en wat zijn de huidige concrete
initiatieven voor het bisdom Brugge?
Van Renaat werd na zijn boeiende uiteenzetting afscheid genomen als
moderator dienst parochiepastoraal. Hij werd bedankt met een passend
geschenk en een staande ovatie. Na de picknick, vergezeld van een héél
lekkere kom tomatensoep met balletjes in de refter van de normaalschool,
was het tijd geworden voor de werkwinkels. Volgens de gemeenten en steden,
werden wij onderverdeeld in twee groepen.
Het eerste besproken onderwerp was: concrete modellen van geloofsvorming
met volwassenen. Een project uit het decanaat Izegem, een project uit
Dentergem en een project uit de Sint-Katharinaparochie uit Brugge werden
voorgesteld.
Steeds ging het over het werken met de ouders van de vormelingen als
hoofddoel. Dit door de ouders de eucharistievieringen zelf te helpen
verzorgen of door te werken met 7-groeivieringen i.p.v. ten huize van de
vormselcatecheet.
Hieruit konden we besluiten dat we op Sint-Elooi héél goed bezig zijn met
onze vormelingencatechese in groep, alsook met de respons naar de ouders
van de vormelingen toe.
De tweede werkwinkel werd geleid door Jean-Yves Verhaeghe, leraar en
diaken in opleiding en E.H. Jos De Muynck, vormheer op Sint-Elooi vorig
jaar, tevens inspecteur van het onderwijs.
Het thema was: godsdienstonderricht en pastorale kansen in de basisschool.
Een andere kijk werd aangeboden. Nu spreekt men niet meer over catechese
maar over godsdienst omwille van de VERSCHEIDENHEID.
De leerkracht moet heden een aanbod doen dat gaat voor alle kinderen. Een
goede COMMUNICATIE is nodig tussen het woord van het kind, het woord van
de leerkracht en het woord van God.
Ook werd er gesproken over de vier COMPONENTEN die aanwezig moeten zijn:
nl. de verbondenheid met zichzelf, met anderen, met gemeenschappen en met
de natuur en cultuur.
De zéér aangename en leerrijke zonnige zaterdagnamiddag werd afgesloten
met een sereen gebedsmoment vergezeld door prachtige harpmuziek.
Samen als afsluit werd een zegen-gebed gebeden:
Om zegen voor jonge mensen bidden we U, God. Maak ze sterk en
scherpzinnig, bestand tegen leugens en schijnwaarden, tegen de giftige
lucht die ze tegen wil en dank moeten inademen.
Beloof ze uw licht op hun wegen en de moed om ook in het donker hun weg te
zoeken.
Zegen ze met vriendschap en liefde en met kracht in uren van eenzaamheid.
Zegen ze met vreugde, zegen ze met tranen. Vul hun dagen met werk en rust,
met ernst en spel. Roep ze tot vrijheid, roep ze tot dienst. Bewaar ze
zoals ze zijn op deze dag en maak ze hoopvol voor de dagen die komen.
En wees Gij voor hen de ongeziene reisgenoot, de stilste stem, de vriend
zonder naam.
Amen.
Kris Vergote-Tandt