Nieuwsarchief oktober 2007

vorige maand - volgende maand - recentste nieuwsitems

wijding Sint-Hubertusbrood - herdenking eerstesteenlegging en inzegening nieuwe ingang - viering nationale ziekendag - Missiezondag met Voice of Angels - animatiedag voor vormselcatechisten

28 oktober: Wijding Sint-Hubertusbrood

Op zondag 28 oktober werd op onze Sint-Elooisparochie, een weekje vroeger dan anders, Sint-Hubertus gevierd met de klassieke zegening van het Sint-Hubertusbrood.
In de hoogmis werd er met een volle kerk gelovigen eucharistie gevierd. Onze trouwe kerkgangers, alsook de familieleden van onze overledenen van de voorbije maand waren aanwezig. Er was ook nog een jaarmis voor een overledene.
Het doet ons echt deugd dat we regelmatig mensen zien samenkomen om hun dierbare overledenen te gedenken en voor hen te bidden. Daarmee sluit men aan bij een mooie Vlaamse katholieke traditie en heeft men hierdoor de kans om elkaar te ontmoeten, te bemoedigen en bij de Heer troost te vinden. Ook het zegengebed over het Sint-Hubertusbrood behoort tot ons rijke Vlaamse volksgeloof.
Volgens een middeleeuwse legende was de jonge Hubertus verzot op jagen. Toen hij tegen alle regels in op Goede Vrijdag toch ging jagen, kreeg hij een hert in het vizier, met een lichtend kruis tussen zijn gewei. Een stem uit de hemel waarschuwde hem om het dier niet af te schieten. Dit was het begin van zijn bekering.
Hubertus ging in de leer bij Lambertus, de bisschop van Tongeren, en werd later door hem tot priester en tot bisschop gewijd. Later werd Hubertus bisschop van Luik waar hij bekend stond om zijn wijsheid en zijn vroomheid.
Hij zou ook een enorm groot hart gehad hebben voor de vele armen uit die tijd. Al van in de vroege middeleeuwen was de heilige Hubertus de patroonheilige van de jagers en de slagers. Hij werd ook aangeroepen tegen hondsdolheid.
In onze dagen is het Sint-Hubertusbrood een symbool van samenhorigheid en bescherming voor alle mensen die voor hun plezier of voor hun beroep de zorg voor dieren op zich nemen. Vandaar ook de gewoonte om rond deze periode de dieren te zegenen. In sommige kerken wordt het geheel afgesloten met muziek gebracht door jachthoornblazers.
Misschien een tip voor volgend jaar.

Kris Vergote-Tandt

21 oktober: Herdenking eerstesteenlegging en inzegening nieuwe ingang

"Heer Jezus,
Jij bent de deur voor de schapen.
Jij bent de deur naar het eeuwig leven.
Jij opent het paradijs voor allen die Jou aanroepen.
Wil deze poort zegenen, opdat allen die hier binnenkomen in dit huis jouw leerling zijn.
Mogen allen die hier in deze kerk komen leven van jouw Woord, bidden met jouw Mond en liefhebben met jouw Hart.
Wij vragen het in jouw Naam, Jezus."
Met deze woorden zegende Vicaris Koen Vanhoutte plechtig de nieuwe ingang van de Sint-Elooiskerk.
Na meer dan twintig jaar is het eindelijk zover. En het is een mooie verzorgde ingang geworden, de kerk is nu ook toegankelijk voor ouders met kinderwagens en voor minder mobiele personen. Een hellend vlak, nieuwe bevloering, opgefrist schrijnwerk, een automatische glazen deur. Kosten noch moeite werden gespaard voor deze belangrijke werken. Ook de twee beelden buiten, boven de ingang, werden ontdaan van oude verflagen en schitteren opnieuw in hun originele zachte terracotta kleur, iedere avond kan je door de aangepaste verlichting de beelden zien stralen. Zo wordt onze Kerk een lichtpuntje in Overleie.
Het is dan ook letterlijk een deur naar binnen geworden, voor iedereen. Iedereen welgekomen in Gods huis.
Het Sint-Elooiskoor, versterkt met trompetten was grandioos. Een mooie belevenis voor de parochiegemeenschap samen met zeven priesters, twee diakens, de leden van de kerkfabriek, de burgemeester en de talrijk opgekomen parochianen. We mochten genieten van een zegeningsviering de naam waardig. Nadien werd er een verzorgde receptie aangeboden.
Maar waarom kom je eigenlijk naar binnen ? Waarschijnlijk een persoonlijke vraag en ieder zal er wel zijn antwoord voor hebben.
Parochianen komen er wekelijks samen om hun geloof te beleven. Er wordt wekelijks catechese gegeven want samen luisteren we er naar de Schrift, de woorden van Jezus.
Gelovigen komen er kracht halen bij de Heer, voedsel voor onderweg.
We vinden ook een antwoord op de vraag waarom we komen in het Lucasevangelie van deze viering (Lc 18,1-8).
Een weduwe (in die tijd waren weduwen sterk op zichzelf aangewezen) wordt overgeleverd aan een tegenstander zonder genade, misschien wilde hij wel winst halen uit haar situatie. Ze laat het er niet bij en stapt naar de rechter en alweer vangt ze bot bij een rechter die zich van God en gebod niets aantrekt. Ze zal wel geprobeerd hebben om overal hulp te krijgen. Haar enige sterkte, haar enige wapen is volhouden. En dan krijgt ze haar zin, door vol te houden.
Bidden, dat is wat we doen in de Sint-Elooiskerk, samen of alleen. God heeft geduld met ons, Jezus zegt het ons in deze parabel. Hij vraagt enkel volharding en blindelings vertrouwen.
En kan je het bidden alleen niet aan, dan kan je op de steun rekenen van de gelovige parochiegemeenschap, durf vertrouwen op het geloof van ons allen !
Want als biddende parochiegemeenschap dragen we zorg voor elkaar.

Bart T’Joens

In de rubriek Jubileum vind je meer info over de nieuwe ingang (met foto's) en een beknopte geschiedenis van de Sint-Elooiskerk.

14 oktober: Nationale ziekendag

Op zondag 14 oktober werd de nationale ziekendag gevierd in onze kerk voor de ziekenwerking van Overleie en het Centrum. De Eucharistieviering werd voorgegaan door priester Noël en opgeluisterd door het Sint-Elooiszangkoor. Men mocht heel wat zieken en gehandicapten verwelkomen die tevens gebruik maakten van de vernieuwde ingang teneinde zo vlot in de kerk te kunnen komen.

7 oktober: Missiezondag

Ter gelegenheid van missiezondag was het koor 'Voice of Angels' opnieuw te gast in de Sint-Elooiskerk. Meer over missiezondag op de federale pagina's.

6 oktober: W.W.W te Torhout (animatiedag vormselcatechisten)

Op zaterdag 6 oktober zijn Zr. Ann, Annelore en ikzelf naar de 32ste W.W.W.-dag geweest in Torhout.
Het thema van die diocesane animatiedag voor vormselcatechisten was: "Volwassen in geloof". Aan een kleine 400 aanwezigen werd er in de kerk van Torhout verschillende swingende en hoopvolle liedjes aangeleerd. Na het uurtje zang, sprak E.H. Renaat Desmedt ons toe over de pastorale context van de geloofsverkondiging, opzet van de catechese. Hoe komen we tot geloof? We komen tot geloof door te luisteren, door het sacrament.
Wat wil zeggen catechese met volwassenen en wat zijn de huidige concrete initiatieven voor het bisdom Brugge?
Van Renaat werd na zijn boeiende uiteenzetting afscheid genomen als moderator dienst parochiepastoraal. Hij werd bedankt met een passend geschenk en een staande ovatie. Na de picknick, vergezeld van een héél lekkere kom tomatensoep met balletjes in de refter van de normaalschool, was het tijd geworden voor de werkwinkels. Volgens de gemeenten en steden, werden wij onderverdeeld in twee groepen.
Het eerste besproken onderwerp was: concrete modellen van geloofsvorming met volwassenen. Een project uit het decanaat Izegem, een project uit Dentergem en een project uit de Sint-Katharinaparochie uit Brugge werden voorgesteld.
Steeds ging het over het werken met de ouders van de vormelingen als hoofddoel. Dit door de ouders de eucharistievieringen zelf te helpen verzorgen of door te werken met 7-groeivieringen i.p.v. ten huize van de vormselcatecheet.
Hieruit konden we besluiten dat we op Sint-Elooi héél goed bezig zijn met onze vormelingencatechese in groep, alsook met de respons naar de ouders van de vormelingen toe.
De tweede werkwinkel werd geleid door Jean-Yves Verhaeghe, leraar en diaken in opleiding en E.H. Jos De Muynck, vormheer op Sint-Elooi vorig jaar, tevens inspecteur van het onderwijs.
Het thema was: godsdienstonderricht en pastorale kansen in de basisschool. Een andere kijk werd aangeboden. Nu spreekt men niet meer over catechese maar over godsdienst omwille van de VERSCHEIDENHEID.
De leerkracht moet heden een aanbod doen dat gaat voor alle kinderen. Een goede COMMUNICATIE is nodig tussen het woord van het kind, het woord van de leerkracht en het woord van God.
Ook werd er gesproken over de vier COMPONENTEN die aanwezig moeten zijn: nl. de verbondenheid met zichzelf, met anderen, met gemeenschappen en met de natuur en cultuur.
De zéér aangename en leerrijke zonnige zaterdagnamiddag werd afgesloten met een sereen gebedsmoment vergezeld door prachtige harpmuziek.
Samen als afsluit werd een zegen-gebed gebeden:
Om zegen voor jonge mensen bidden we U, God. Maak ze sterk en scherpzinnig, bestand tegen leugens en schijnwaarden, tegen de giftige lucht die ze tegen wil en dank moeten inademen.
Beloof ze uw licht op hun wegen en de moed om ook in het donker hun weg te zoeken.
Zegen ze met vriendschap en liefde en met kracht in uren van eenzaamheid.
Zegen ze met vreugde, zegen ze met tranen. Vul hun dagen met werk en rust, met ernst en spel. Roep ze tot vrijheid, roep ze tot dienst. Bewaar ze zoals ze zijn op deze dag en maak ze hoopvol voor de dagen die komen.
En wees Gij voor hen de ongeziene reisgenoot, de stilste stem, de vriend zonder naam.
Amen.

Kris Vergote-Tandt