Nieuws
Palmzondagviering met Altra Voce - Instapviering eerste communicanten - Ontvang het zegel van de Heilige Geest - Een Portugees getinte viering - Aswoensdagviering - Lichtmisviering - Nieuwjaarsviering - Doopsel van de Heer
Nieuwsarchief van 2007: december - november - oktober - september - juni/juli/augustus - mei - april - februari/maart - januari
Palmzondagviering met Altra Voce
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
De Goede Week werd op zondag 16 maart ingezet met de
Palmzondagviering, die in het kader van de concertmissen "Missa Solemnis"
werd opgeluisterd door het Kortrijks gemengd koor Altra Voce o.l.v.
Sabine Haenebalcke. Koen Cosaert bespeelde het orgel. Na de wijding van
de palmen werd de feestelijke intrede van Jezus in Jeruzalem herdacht
onder het zingen van “And the Glory of the Lord” uit de Messiah van G.
F. Händel. Het voorlezen van het lijdensevangelie werd afgewisseld met
de uitvoering van de koralen uit de Johannespassie van J. S. Bach. Deze
koralen sluiten aan bij het evangelie en zijn een beschouwing over het
lijden van Jezus: Christus die ons zalig maakt, heeft geen kwaad begaan.
– Wanneer ik kwaad heb gedaan, beroer dan mijn geweten. – Geef ons
geduld in lijdenstijd, gehoorzaamheid in lief en leed. – Waarmee zou uw
erbarmen kunnen worden vergeleken? – Door jouw gevangenschap, Zoon van
God, is voor ons de vrijheid gekomen. – Verschijn mij, in dagen van
nood, als een beeld van troost.
Het is reeds het vierde jaar op rij dat Altra Voce het lijdensevangelie
op Palmzondag met deze koralen uit de Johannespassie ondersteunt, en de
bomvolle kerk bewijst dat zowel de hoogstaande artistieke prestatie van
koor en dirigent als het intens religieuze karakter van deze gezangen
veel mensen aanspreekt.
Tijdens de communie luisterden we naar het Magnificat van Charles
Stanford, een uitbundig voorbeeld van Britse koormuziek.
Als slotlied bracht Altra Voce het beroemde Alleluiah uit de Messiah van
Händel. Hierin wordt de triomf van God bezongen. Op die manier kregen we
aan het begin van de Goede Week al een vooruitblik op de vreugde van de
Verrijzenis.
Na de viering konden de gelovigen naar aloude gewoonte de gewijde palm
mee naar huis nemen. Er was ook gelegenheid om producten van
activiteitencentrum “de Bolster“ aan te schaffen.
Op vrijdag 18 april om 20.15 uur brengt Altra Voce in de Sint-Pius X
kerk de integrale uitvoering van Händels Messiah.
De volgende Missa Solemnis in de Sint-Elooiskerk vindt plaats op
Pinksteren 11 mei met Inge Van de Kerkhove, sopraan, en Jan Christiaens,
orgel.
Eric Dejonghe
Instapviering eerste communicanten
Op zondag 9 maart werd in de eucharistieviering van 9.45 uur de instapviering van de eerste communicanten van het Sint-Amandscollege samen met de vormelingen gevierd. Onder het thema van de handen, kwamen de eerste communicanten aan de hand van telkens een vormeling de kerk binnen. Priester Geert, als celebrant, verwelkomde zowel de eerste communicanten en hun familie als de vormelingen. De eerste communicanten verzorgden bij de aanvang van de eucharistieviering een welkomliedje:
“Wij zijn blij!
Wij verlangen naar onze eerste communiemis.
Nog 6 weken en ’t is feest
va en moe doen jullie mee?
va en moe doen jullie mee?
O wat verlang ik toch zo hard,
Jezus komt dan in mijn hart.
Ik krijg dan de eerste keer:
brood en wijn van de Heer,
brood en wijn van de Heer.”
De eerste lezing was een verhaal over een kleine en grote hand.
Tijdens de homilie vroeg priester Geert een eerste communicant en een
vormeling bij zich en stelde hen heel wat vragen.
Tijdens het Onze Vader werden ze allen uitgenodigd om een kring te maken
rond het altaar.
Op het einde van de mis mochten de eerste communicanten nogmaals hun
liedje ten best geven, dat onthaald werd op applaus door de gelovigen.
Priester Geert had een wens naar de ouders toe. Deze was om iedere
morgen een kruisje te geven aan hun kind met de woorden: ‘God zegene je
en beware je.’
Ontvang het zegel van de Heilige Geest
)
)
)
)
)
)
)
)
Op weg naar het Vormsel brachten de Vormelingen van de
Sint-Elooisparochie ons op zondag 24 februari een schitterende viering
met véél symboliek over het Vormsel.
Want het vormsel is de eigenlijke zending van de heilige Geest, in de
dubbele betekenis van het woord zending. Iedere gevormde ontvangt met
dit sacrament de gave van Gods Geest die over ons gezonden wordt, maar
deze zending betekent ook dat wij zelf gezonden zijn om de verzoening in
de wereld uit te dragen.
In de zalving krijgt de vormeling de kracht om deze zending ook waar te
maken, opdat zij die gezonden zijn, gezond zouden zijn. Maar de zalving
is ook een zegel, want zoals het doopsel de mens ,zonder uitzondering,
aan Gods naam verbindt, zo bezegelt het vormsel dat wij bij God behoren
door in de zalving op Christus te lijken.
Priester Geert gaf met zijn eigen stijl de Vormelingen een kort maar
krachtig gebed mee : “Kom Heilige Geest”. Het is een kort, oud en
schitterend gebed (klik hier voor een
verdere beschouwing bij dit gebed).
De viering werd opgeluisterd door het Kortrijkse Kinderlandkoor. De 42
jonge stemmen brachten ons een tip-top modern en verzorgd spektakel, dat
door iedereen gesmaakt werd.
Een Portugees getinte viering
)
)
)
)
Een Braziliaans koor uit Brussel luisterde de viering van zondag 17
februari op. Hun meeslepende Portugese klanken brachten de ganse
kerkgemeenschap in vervoering. Er werd dan ook spontaan mee geklapt
tijdens het vredeslied. Maar deze fantastische groep was er niet alleen
om vocaal de eredienst op te fleuren maar om Haïti onder de aandacht
brengen.
Broederlijk Delen weet je wel? Haïti een straatarm land, buurland van de
Dominicaanse Republiek kortweg de Dominicaanse geheten, een
zonbestemming van velen vol dure hotels, en slechts afgescheiden van
Haïti door een bergketen. En toch, Haïti is straatarm. Westerlingen
betalen vlot enkele duizenden euro's voor witte stranden en enkele weken
nietsdoen. In Haïti (geen 50km verder) leeft 80% van de bevolking met
1,5 euro per dag.
De slagzin van Broederlijk Delen ‘Haïti heeft ook talent’ onderstreept
de typische zienswijze van Broederlijk Delen: ze geven het talent van
mensen alle kansen en zorgen ervoor dat zij hun eigen plannen kunnen
uitvoeren in de strijd tegen armoede en onrecht. Op lange termijn is dit
de meest duurzame manier van werken, met blijvende resultaten.
En hoe kunnen wij helpen ? Financieel kunnen we Broederlijk Delen
steunen via de omhalingen in de Kerk. Of we kunnen de lokale bevolking
op een andere manier steunen : door fair-trade voedingswaren te kopen.
Op die manier krijgt de lokale Haïtiaanse boer een afzetmarkt voor zijn
producten. Hier alvast een Haïtiaans receptje om duimen en vingers bij
af te likken. Ingrediënten te vinden in iedere wereldwinkel.
DOUS KOKOYE (kokoskoekjes)
- 125 g geraspte kokosnoot
- een snuifje kaneel
- een snuifje nootmuskaat
- bio-limoen of citroen
- een geutje melk
- een half kopje rietsuiker
Recept:
- Breng 1 kopje water aan de kook en kruid met kaneel, nootmuskaat en de
geraspte schil van een biolimoen of citroen. Voeg dit toe aan de
geraspte kokosnoot en voeg een half kopje rietsuiker en een geutje melk
toe.
- Laat garen op een zacht vuurtje en roer geregeld om met een houten
lepel.
- Wanneer de mengeling bruin kleurt en loskomt van de bodem, haal je de
kookpot van het vuur. Goed omroeren en op een bakplaat uitsmeren. Laat
koud worden en snijdt de koek daarna in kleinere vierkantjes.
Smakelijk!
Bart T’Joens
Aswoensdagviering
)
)
)
)
)
De eucharistieviering op aswoensdag in Sint-Elooi was ingetogen en
zeer sfeervol.
Er was een goede opkomst met deelname van het praktisch voltallig
Sint-Elooiskoor, de vormelingen met ouders, grootouders en natuurlijk
ook onze talrijke, regelmatige kerkgangers.
We begonnen de viering met het verbranden van oude palm. Voor het
evangelie werd die asse de kerk binnengebracht om gebruikt te worden
voor het opleggen van de assekruisjes.
In zijn homilie legde priester Noël uit wat de vastentijd, de
voorbereiding op het hoogfeest van Pasen voor ons christenen van de
21ste eeuw mag betekenen.
Gerechtigheid doen: rechtvaardig zijn in al uw doen en laten op alle
niveaus; durven opkomen voor het juiste en de waarheid. Uw nek durven
uitsteken als de mens naast u onrecht wordt aangedaan.
Bidden: misschien speciale aandacht voor een kort morgen en avondgebed,
een kruisteken maken, een onze vader bidden. Kunnen wij tijdens de
vastenperiode het kruis van Jezus een centrale plaats geven in onze
woonkamer en regelmatig een kaarsje voor branden?
Vasten: kunnen we met zijn allen eens proberen zorgzaam om te gaan met
de natuur, met alles wat die natuur ons geeft. Misschien moeten we wat
milieu bewuster leven; opletten voor de “ecologische voetafdruk” die we
in onze westerse wereld achterlaten.
In een rustige, serene sfeer werden door priester Noël en diaken Dirk de
assekruisjes opgelegd.
“Gedenk mens, dat ge uit stof en as genomen zijt en tot stof en as zult
wederkeren”.
Indringende woorden, een voudig maar met een diepe betekenis.
Wij mensen zijn passanten op deze wereld, we komen en we gaan weer, maar
onze uiteindelijke bestemming ligt bij God zelf.
Reis door de woestijn
De wildernis is dor, en ver ’t beloofde land
en de oasen ben ik lang voorbij.
Ik word door honger en door moeheid overmand,
de hete zon verschroeit en pijnigt mij.
En ontvereden raap ik, ’t manna van de grond,
weerbarstig drink ik ’t water uit de rots;
ik denk aan ’t schone land Egypte en mijn mond
zegt Farao’s naam en niet de naam van God.
Steeds denk ik weer terug aan wat God van mij nam:
doodarm in de woestijn, is dit mijn lot?
Tot Hij vanaf de berg, waarop Hij nederkwam,
luid proclameert: “Ik ben de Heer, uw God!”
Dan buig ik ’t hoofd en zwijg. Mijn God, Hij is de Heer!
Hij houdt nog zoveel schatten in Zijn hand.
Hij gaf mij veel, maar mij wacht nog oneindig meer:
ik ben op weg naar Kanaän, Zijn land!
(Nel Benschop)
Kris Vergote-Tandt
Lichtmisviering
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Lief kind,
straalkacheltje in mijn winter,
lenteblauwe baby,
zomerding,
lief oktobertje,
novemberzonneke.
Als ik jou op je trippelvoetjes
straks door de kamer zie gaan,
is de aarde lichter dan een zeepbel,
is het gedribbel als van een tokkelende mandolien,
is je oogopslag twee blauwe meren.
Opeens is de tafel lief en de stoelen zijn lief
de gordijnen en de schermerlamp zijn lief
en op het behang dansen sprookjesschimmen.
Diep in mij voel ik vonken van lekker vuur
van jong en pril van danserig leven
en m’n hart zingt...
Eindeloos kind,
onmetelijk wonder, stil geheim,
stamelend mysterie, lief mirakeltje,
je raakt me in het diepst van mijn ziel.
Ik wou dat je in mijn ogen
de stille ovatie kon lezen
die ik jou nu breng, minutenlang.
In het weekend was er voor de federatie Sint-Amandus heel wat te
beleven. In beide parochies werd het feest van Maria Lichtmis gevierd.
Het is een heel oude traditie in onze kerk dat op het feest van Lichtmis
alle gedoopte kinderen van het voorbije jaar nog eens speciaal aan
moeder Maria worden toegewijd.
Het was deugddoend zoveel fiere ouders (52 dopelingen) met hun kindjes
in de viering en nadien op een mooi verzorgde receptie te mogen
ontmoeten.
De reacties van de mensen die ingingen op deze uitnodiging was zéér
positief.
De kruikjes die overbleven na de vieringen waren van ouders die niet
konden aanwezig zijn door werk, ziekte of het krokusverlof. Deze
kruikjes zullen (nog enkele weken) afgehaald kunnen worden in de
sacristie van zowel Pius X als Sint-Elooi na de vieringen.
Lichtmis is ook het feest van de religieuzen.
Zaterdagavond werd Leen Six, in de sociëteit van Sint-Michiel opgenomen.
Op 4 oktober wordt Leen door de bisschop toegewijd aan de Heer.
Zowel de opname van Leen in de sociëteit van Sint-Michiel als de uiterst
verzorgde lichtmisvieringen met voor Sint-Elooi een passende aansluiting
met de vormelingen die volledig in het teken van het licht stond,
maakten dit weekend onvergetelijk.
De samenwerking van de federatie en de Sint-Michielsbeweging is al lang
niet meer voor priesters en diakens alleen.
Er is een intensieve en deugddoende samenwerking op alle niveaus!
Kris Vergote-Tandt
Nieuwjaarsviering
)
)
)
)
Zondag 20 januari vierden we op onze Sint-Elooisparochie “officieel”
het nieuwe jaar in een mooie eucharistie. We zagen een zeer goed
voorbeeld van wat een echte gemeenschapsviering kan en mag zijn. We
waren natuurlijk blij en vereerd met de aanwezigheid van onze
burgemeester, die op het einde van de viering nogmaals benadrukte dat
wij als gelovige mensen een bijzondere taak hebben in het samenbrengen
van mensen, in het gemeenschapsleven in al zijn facetten.
Ook onze vormelingen sloten aan en een gedeelte van de woorddienst werd
door hen en door de catechisten verzorgd.
Een drietal families, die de voorbije maand een dierbare aan de Heer
hadden toevertrouwd, kwamen met ons mee bidden.
De kerkraad was er samen met tal van vertegenwoordigers van de diverse
verenigingen van onze parochie met zijn rijk sociaal leven.
Het spreekt van zelf, dat het Sint-Elooiskoor, met een sterke bezetting
het geheel opluisterde.
Alles werd mooi afgerond met een gezellige receptie in ons
parochiecentrum, waar we van de gelegenheid gebruik maakten om Christian
Vanboeckxsel in de bloemetjes te zetten en te bedanken voor zijn
jarenlange gedreven inzet voor Sint-Elooi en het parochiecentrum.
De talrijke opkomst was voor iedereen en zeker voor de priesters en de
diakens een ware steun en bemoediging.
Kris Vergote-Tandt
Doopsel van de Heer
Na een drukke kerstperiode met onder meer het zeer geslaagde concert 'Muziek-Mozaïek', was het Sint-Elooiskoor op zondag 13 januari al terug in actie.
)
)
)
Kerstmis op Sint-Elooi
Op feestelijk klokkengelui werd op
maandag 24 december de eerste plechtige Kerstmisviering ingezet. De
leerlingen van de basisscholen van het Sint-Amandscollege en van
Sint-Pius X waren talrijk opgekomen om deze eucharistieviering de nodige
luister bij te brengen. De mis werd voorgegaan door priester Geert. Op
een sfeervolle manier werd de geboorte van Jezus uitgebeeld. Het koor
Tertia bracht de nodige sfeer door enkele prachtige Kerstliederen.
Proficiat aan de leerkrachten en de leerlingen voor hun inzet.
Op Kerstmis werd de eucharistieviering van 9.45 uur voorgegaan door
priester Noël feestelijk opgeluisterd door het Sint-Elooiskoor
bijgestaan door twee trompettisten. De opgekomen gelovigen hebben
genoten van deze sfeervolle muziek.
Om 17 uur werd de avondmis opgeluisterd door het koor Rondo, alwaar
eveneens zeer veel gelovigen waren opgekomen.
Een grote dankuwel aan allen die hebben bijgedragen opdat Kerstmis een
onvergetelijk gebeuren mocht zijn.
Muziek-Mozaïek
)
Vrijdag 21 december konden we genieten van het Muziek-Mozaïek concert. De stemmig versierde kerk, de talrijke opkomst, de immer aanwezige prominenten: alles was aanwezig voor een geslaagd evenement. Het was een genietmoment in deze duistere dagen voor Kerstmis. De kerk werd sober verlicht, enkele spots verlichtten de koren en muzikanten. Het werd een geslaagd evenement met de medewerking van 7 koren, in totaal 120 koorleden. Het geheel werd muzikaal uitstekend begeleid door de Heulse Concertband, 65 man sterk, samen met het saxofoon- orkest gedirigeerd door Angelino.
Drie koningen extra vroeg dit jaar?
)
)
Zoals je wellicht opmerkt op de foto staan de drie koningen, of beter de drie koninginnen, reeds bij de Kerststal. Uiteraard valt Driekoningen dit jaar op 6 januari, maar deze drie dames, u herkent vast wel Thérèse, Georgette & zr. Ann, zijn bijna op hun eentje verantwoordelijk voor de kerstdecoratie in de St.-Elooiskerk. Reeds voor de Advent beginnen ze te plannen hoeveel kerstbomen er komen, waar en wanneer de bomen en de kerststal geplaatst zullen worden. Vervolgens worden ettelijke namiddagen doorgebracht om met engelengeduld de defecte kerstlampjes op te sporen en te vervangen waar nodig. Dan worden de lichtjes en de kerstbomen geplaatst en kunnen wij met zijn allen genieten van een prachtige kerstsfeer. Een groot werk dat door velen geapprecieerd wordt! Dank u wel aan de zovelen die meegeholpen hebben aan het versieren van de kerk.
16 december: afscheid van de kinderwoorddienst: Bedankt Chris & Maud!
)
)
)
Na meer dan 7 jaar trouwe dienst op zondag werden Chris en Maud
bedankt voor hun jarenlange inzet voor de kinderwoorddienst. Zoals velen
reeds hebben opgemerkt is er sedert enkele weken geen kinderwoorddienst
meer. Tijdens de viering ,beiden zingen in het St. Elooikoor, werden ze
bedankt uit naam van alle parochianen. Bloemen werden net op tijd
aangeleverd om beiden te danken voor de geleverde inspanning, en dat
iedere zondag zeven jaar op rij!
Maar er is iets anders op komst, nog niet helemaal in orde. Maar het
komt, dat staat vast.
Na de viering werden we door het koor uitgenodigd naar de sfeermarkt op
het St.-Amandsplein voor een borrel. Het koor had er een drankstandje om
de kas te spijzen.
9 december: vormelingeneucharistie: "Ik ben een parel in Gods hand"
)
)
)
)
Alle vormelingen kregen in het begin van de viering een parel, die
gelegd werd in de open hand van God.
We zijn vandaag met z'n allen onderweg als parels in de handen van God.
We voelen de schittering van de zon, de helderheid van sneeuw, de gloed
van vuur, in die sterke handen van God. We voelen de snelheid van de
bliksem, het waaien van de wind, de sterkte van de rotsen, en de liefde
van onze schepper. We zijn onderweg als parels van God.
Tijdens de viering werden de vormelingen, hun ouders en de catechisten
uitgenodigd om samen achter de vormelingen te gaan staan. Priester Noël
sprak een zegengebed uit over de vormelingen, de vormelingen mochten hun
parel openen en in de parel stak een duif aan een kettinkje om te
dragen, die hun werd omgehangen door de catechisten. De vormelingen
kregen tenslotte een “God zegene en beware je” kruisje op het voorhoofd
gegeven door de priester, diaken, de vormselcatechisten en hun ouders.
De prachtig uitgewerkte viering werd stemmig opgeluisterd door
Hanblechia.
8 december: feest van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria
)
)
)
)
Een vijftigtal Franstalige bedevaarders kwamen ter ere van O.-L.-Vrouw Rosa Mystica naar de St.-Elooiskerk om er te bidden en eucharistie te vieren. Er was een echt gemeenschapsgevoel tussen de bedevaarders die volmondig en uit volle borst zongen ter ere van Onze Lieve Vrouw. Velen brachten hun eigen Onze-Lieve-Vrouwbeeld mee, dit werd voorin de kerk geplaatst tijdens de aanbidding en eucharistie.
2 december: viering 15 jaar Sint-Elooiskoor
Liturgie verzorgen gebeurt niet enkel door het woord, maar evenzeer
door de aangepaste muziek. Deze beide componenten woord en muziek vormen
een mooi liturgisch geheel.
Een zangkoor hebben, verbonden aan een kerk, is een groot pluspunt om de
liturgische diensten extra te verzorgen.
Deze gedachte leefde in 1992 ook bij de toenmalige pastoor E. H.
Lambrecht. Hiervoor sprak hij Walter Deschodt aan om een zangkoor op te
starten. Na de verlofperiode begon Walter mensen aan te spreken van de
Sint-Elooisparochie zodat het Sint-Elooskoor werd opgericht op 26
oktober 1992. Onder de leiding van Walter Deschodt werd het eerste
optreden voorzien op Allerzielen 2 november 1992. Bij deze start hadden
we 12 leden, proost en orgelist niet meegerekend.
E.H. Flor Claerhout was proost, terwijl Melanie Debleeckere de
begeleidng deed aan het orgel. Gedurende ons eerste jaar hadden we 11
optredens. Het eerste Sint-Ceciliafeest werd gevierd op 14 november
1993.
Walter zette zich met hart en ziel in om het koor samen te houden en
nieuwe leden te zoeken. Na 5 jaar Sint-Elooiskoor stellen we een sterke
uitbreiding van het ledenaantal vast. In 1997 telden we 29 koorleden.
Na 15 jaar de liturgische gezangen ter ere van God en van de gelovige
gemeenschap te hebben verzorgd, telt het koor nog altijd een 29 leden en
hebben we een 27 uitvoeringen per jaar. De wekelijkse repetities gaan
door in de kerk van 18.30 tot 19.30 uur. Alle leden en de dirigent,
waarvan Walter dit 15 jaar op zich neemt, doen dit op vrijwillige basis.
Dank zij de kerkfabriek die een jaarlijkse financiële bijdrage doet en
een financiële inbreng van de kulturele raad kunnen de leden
Sint-Cecilia vieren en in de zomer een uitstap maken. Voor dit laatste
dienen de leden een opleg te betalen.
Vanuit een diepere geloofsovertuiging bij de zangers kan het koor verder
functioneren en mag men na 15 jaar inzet een woord van “dank u wel”
zeggen aan elk koorlid. Dank aan het bestuur die de belangen van het
koor blijft behartigen en ondersteunen.
Om deze dankbaarheid aan alle leden te uiten, willen we ons 15-jarig
bestaan vieren in parochiegemeenschap.
Op 2 december 2007 vierde het Sint-Elooiskoor feest. Om 9u45 uur was er
in de Sint-Elooiskerk een feestelijke eucharistieviering, waarna een
receptie werd aangeboden, gevolgd door een feestmaal.
We hopen dat we nog vele jaren Gods’ boodschap mogen uitzingen en in
dienst staan van de liturgie.
)
)
)
)
11 november: Startviering vormelingen
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Toch wel een beetje onwennig stonden alle 17
vormelingen klaar voor hun eerste gezamenlijke viering , opgeluisterd door
het St. Salvatorkoor uit Harelbeke, in de St. Elooiskerk op 11 november
2007. Gezien de grote opkomst hadden ze alvast héél wat familie
meegebracht om samen te vieren. Misschien waren ze ook wel wat onrustig om
de Kerk binnen te stappen, er was ook nog iets speciaal dat hun verbazing
opwekte : er werd aan iedereen die binnenkwam gevraagd zijn naam op een
kaartje te schrijven en bij te houden. Priester Noel vertelde uitgebreid
over de symbolen die in deze viering centraal stonden.
Ongeveer 12 jaar geleden werd iedere vormeling gedoopt met wijwater,
tijdens dit doopsel werd er JA gezegd : JA, zegt God tot de mens in het
doopsel : Je bent een kind van mij, Je bent Iemand, Je bent mijn kind. Het
JA van God is eeuwigdurend, definitief en onuitwisbaar, Je bent voorgoed
een kind van God.
En dat zijn de vormelingen ook, samen met hun ouders, familie, vrienden en
parochiegemeenschap gaan ze op verkenningstocht doorheen het Geloof. Geen
moeilijke theorie, maar een flinke staptocht om Jezus echt te leren
kennen, en dat kunnen ze niet alleen. Ze gaan dan ook mee op stap met
gelovige gemeenschap die de taak heeft ze te begeleiden op hun tocht.
Er werd dan ook aan iedereen gevraagd om het geloof te belijden en onze
eigen naam in de hand van God te leggen en het kruisteken met doopwater te
maken.
De helpende hand van God is er altijd.
De catechisten van onze parochie hebben vast en zeker een pak energie in
de voorbereidingen gestopt. Het was een sfeervolle viering die met zorg en
aandacht was voorbereid, we kijken alvast uit naar de volgende viering. Er
werd ook gevraagd naar gebedsvrienden, vrijwilligers die 1 vormeling
willen bijstaan in gebed. Een mooi initiatief dat op aardig wat bijval kan
rekenen. Nadien volgde een gezellige receptie om de vormelingen, de
catechisten, de parochie beter te leren kennen.
Bart T'Joens
De 'Grote hand'
Zolang er handen zijn
handen die willen geven
zolang voelt de mens zich veilig
geborgen bij de ander
Zolang er handen antwoorden
op uitgestoken, vragende handen
zolang blijft de mens hopen
verlangen naar uitkomst
Zolang er handen zijn
handen die laten voelen
dat er nog leven in je is
zolang mag je niet wanhopen
Zolang er handen zijn
handen die je brengen
via mensen naar ‘de Grote hand’
zolang zal Hij je hand vasthouden
(bron onbekend)
7 november: Federale vormingsavond
Op woensdagavond 7 november kwamen we met een zestigtal mensen samen voor de federale vormingsavond over ‘Volwassen worden in geloof’. Een verslag en foto's van deze avond vind je op de federale pagina's.
6 november: Ontmoetingsavond vormelingen
Op dinsdagavond 6 november werd de start gegeven voor
de vormselcatechese. De ouders van de 17 jongeren die gevormd worden op
zondag 13 april om 10 uur in de Sint-Elooiskerk werden door de
verantwoordelijken verwelkomd.
E.H. Antoon Vandeputte, aalmoezenier in de gevangenis te Brugge, tevens
onze vormheer volgend jaar, bracht op een eenvoudige, warm-menselijke en
ludieke manier een lezing over het samen afleggen van de weg van kind naar
jong volwassene. Een weg van horen, zien en spreken.
Hierbij werd er gewerkt met de 3 bekende apen (horen, zien en zwijgen).
Om te leven moet je horen, zien en kunnen spreken, daarvoor zijn er
verschillende bouwstenen nodig in je leven. Namelijk: vergeven en
vergeten, geven en delen, vragen of bidden en danken, klein en groot.
Je gaat binnen in de kerk de dag van je vormsel als kind en je komt buiten
als jong volwassene.
Je wil groot worden dat kan je alleen, zei priester Antoon door af te
kijken, door na te apen!
Dit is van uitermate belang om christen te worden. Naar elkaar luisteren,
naar elkaar omzien en met elkaar spreken.
Het samen gelezen gebed was een mooie weergave van de gevoelens bij de
aanwezigen.
God,
er gebeurt veel goeds bij mensen
die kwaad verdrijven en opkomen voor de medemens.
En ook bij velen
die niet tot onze gemeenschap behoren.
Wij hebben het monopolie van de naastenliefde niet.
Velen zijn er die God niet kennen
en Hem toch laten gebeuren,
en toch zijn naam
“Ik zal er zijn” vervoegen.
In het doen van God zijn we elkanders
BONDGENOTEN.
Op het einde van de avond, mochten de ouders een
gekleurd kaartje kiezen, het lievelingskleur van zoon of dochter die
gevormd zal worden.
Aan de ouders werd gevraagd een boodschap op te schrijven, liefdevol aan
hun kind gericht.
Deze kaartjes worden dan terug bezorgd aan een van de catechisten namelijk
Zuster Ann, Annelore, Maud, Emmeline, Mieke of ikzelf en dit onder
gesloten omslag. Dit kaartje wordt dan overhandigd op de dag van hun
vormsel.
Een liefdevol en intens gebaar om te koesteren en te bewaren een héél
leven lang.
De gezellige avond werd afgesloten met een babbel en een drankje.
Kris Vergote-Tandt
4 november: Herdenking overledenen
)
)
)
)
)
)
In de eucharistieviering van 4 november werden de overledenen sinds Allerzielen 2006 herdacht. Na de mis konden de familieleden het herdenkingskruisje van hun dierbare meenemen.
28 oktober: Wijding Sint-Hubertusbrood
)
)
)
)
)
)
Op zondag 28 oktober werd op onze Sint-Elooisparochie,
een weekje vroeger dan anders, Sint-Hubertus gevierd met de klassieke
zegening van het Sint-Hubertusbrood.
In de hoogmis werd er met een volle kerk gelovigen eucharistie gevierd.
Onze trouwe kerkgangers, alsook de familieleden van onze overledenen van
de voorbije maand waren aanwezig. Er was ook nog een jaarmis voor een
overledene.
Het doet ons echt deugd dat we regelmatig mensen zien samenkomen om hun
dierbare overledenen te gedenken en voor hen te bidden. Daarmee sluit men
aan bij een mooie Vlaamse katholieke traditie en heeft men hierdoor de
kans om elkaar te ontmoeten, te bemoedigen en bij de Heer troost te
vinden. Ook het zegengebed over het Sint-Hubertusbrood behoort tot ons
rijke Vlaamse volksgeloof.
Volgens een middeleeuwse legende was de jonge Hubertus verzot op jagen.
Toen hij tegen alle regels in op Goede Vrijdag toch ging jagen, kreeg hij
een hert in het vizier, met een lichtend kruis tussen zijn gewei. Een stem
uit de hemel waarschuwde hem om het dier niet af te schieten. Dit was het
begin van zijn bekering.
Hubertus ging in de leer bij Lambertus, de bisschop van Tongeren, en werd
later door hem tot priester en tot bisschop gewijd. Later werd Hubertus
bisschop van Luik waar hij bekend stond om zijn wijsheid en zijn
vroomheid.
Hij zou ook een enorm groot hart gehad hebben voor de vele armen uit die
tijd. Al van in de vroege middeleeuwen was de heilige Hubertus de
patroonheilige van de jagers en de slagers. Hij werd ook aangeroepen tegen
hondsdolheid.
In onze dagen is het Sint-Hubertusbrood een symbool van samenhorigheid en
bescherming voor alle mensen die voor hun plezier of voor hun beroep de
zorg voor dieren op zich nemen. Vandaar ook de gewoonte om rond deze
periode de dieren te zegenen. In sommige kerken wordt het geheel
afgesloten met muziek gebracht door jachthoornblazers.
Misschien een tip voor volgend jaar.
Kris Vergote-Tandt
21 oktober: Herdenking eerstesteenlegging en inzegening nieuwe ingang
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
"Heer Jezus,
Jij bent de deur voor de schapen.
Jij bent de deur naar het eeuwig leven.
Jij opent het paradijs voor allen die Jou aanroepen.
Wil deze poort zegenen, opdat allen die hier binnenkomen in dit huis jouw
leerling zijn.
Mogen allen die hier in deze kerk komen leven van jouw Woord, bidden met
jouw Mond en liefhebben met jouw Hart.
Wij vragen het in jouw Naam, Jezus."
Met deze woorden zegende Vicaris Koen Vanhoutte plechtig de nieuwe ingang
van de Sint-Elooiskerk.
Na meer dan twintig jaar is het eindelijk zover. En het is een mooie
verzorgde ingang geworden, de kerk is nu ook toegankelijk voor ouders met
kinderwagens en voor minder mobiele personen. Een hellend vlak, nieuwe
bevloering, opgefrist schrijnwerk, een automatische glazen deur. Kosten
noch moeite werden gespaard voor deze belangrijke werken. Ook de twee
beelden buiten, boven de ingang, werden ontdaan van oude verflagen en
schitteren opnieuw in hun originele zachte terracotta kleur, iedere avond
kan je door de aangepaste verlichting de beelden zien stralen. Zo wordt
onze Kerk een lichtpuntje in Overleie.
Het is dan ook letterlijk een deur naar binnen geworden, voor iedereen.
Iedereen welgekomen in Gods huis.
Het Sint-Elooiskoor, versterkt met trompetten was grandioos. Een mooie
belevenis voor de parochiegemeenschap samen met zeven priesters, twee
diakens, de leden van de kerkfabriek, de burgemeester en de talrijk
opgekomen parochianen. We mochten genieten van een zegeningsviering de
naam waardig. Nadien werd er een verzorgde receptie aangeboden.
Maar waarom kom je eigenlijk naar binnen ? Waarschijnlijk een persoonlijke
vraag en ieder zal er wel zijn antwoord voor hebben.
Parochianen komen er wekelijks samen om hun geloof te beleven. Er wordt
wekelijks catechese gegeven want samen luisteren we er naar de Schrift, de
woorden van Jezus.
Gelovigen komen er kracht halen bij de Heer, voedsel voor onderweg.
We vinden ook een antwoord op de vraag waarom we komen in het
Lucasevangelie van deze viering (Lc 18,1-8).
Een weduwe (in die tijd waren weduwen sterk op zichzelf aangewezen) wordt
overgeleverd aan een tegenstander zonder genade, misschien wilde hij wel
winst halen uit haar situatie. Ze laat het er niet bij en stapt naar de
rechter en alweer vangt ze bot bij een rechter die zich van God en gebod
niets aantrekt. Ze zal wel geprobeerd hebben om overal hulp te krijgen.
Haar enige sterkte, haar enige wapen is volhouden. En dan krijgt ze haar
zin, door vol te houden.
Bidden, dat is wat we doen in de Sint-Elooiskerk, samen of alleen. God
heeft geduld met ons, Jezus zegt het ons in deze parabel. Hij vraagt enkel
volharding en blindelings vertrouwen.
En kan je het bidden alleen niet aan, dan kan je op de steun rekenen van
de gelovige parochiegemeenschap, durf vertrouwen op het geloof van ons
allen !
Want als biddende parochiegemeenschap dragen we zorg voor elkaar.
Bart T’Joens
In de rubriek Jubileum vind je meer info over de nieuwe ingang (met foto's) en een beknopte geschiedenis van de Sint-Elooiskerk.
14 oktober: Nationale ziekendag
Op zondag 14 oktober werd de nationale ziekendag gevierd in onze kerk voor de ziekenwerking van Overleie en het Centrum. De Eucharistieviering werd voorgegaan door priester Noël en opgeluisterd door het Sint-Elooiszangkoor. Men mocht heel wat zieken en gehandicapten verwelkomen die tevens gebruik maakten van de vernieuwde ingang teneinde zo vlot in de kerk te kunnen komen.
7 oktober: Missiezondag
Ter gelegenheid van missiezondag was het koor 'Voice of Angels' opnieuw te gast in de Sint-Elooiskerk. Meer over missiezondag op de federale pagina's.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
6 oktober: W.W.W te Torhout (animatiedag vormselcatechisten)
Op zaterdag 6 oktober zijn Zr. Ann, Annelore en ikzelf
naar de 32ste W.W.W.-dag geweest in Torhout.
Het thema van die diocesane animatiedag voor vormselcatechisten was:
"Volwassen in geloof". Aan een kleine 400 aanwezigen werd er in de kerk
van Torhout verschillende swingende en hoopvolle liedjes aangeleerd. Na
het uurtje zang, sprak E.H. Renaat Desmedt ons toe over de pastorale
context van de geloofsverkondiging, opzet van de catechese. Hoe komen we
tot geloof? We komen tot geloof door te luisteren, door het sacrament.
Wat wil zeggen catechese met volwassenen en wat zijn de huidige concrete
initiatieven voor het bisdom Brugge?
Van Renaat werd na zijn boeiende uiteenzetting afscheid genomen als
moderator dienst parochiepastoraal. Hij werd bedankt met een passend
geschenk en een staande ovatie. Na de picknick, vergezeld van een héél
lekkere kom tomatensoep met balletjes in de refter van de normaalschool,
was het tijd geworden voor de werkwinkels. Volgens de gemeenten en steden,
werden wij onderverdeeld in twee groepen.
Het eerste besproken onderwerp was: concrete modellen van geloofsvorming
met volwassenen. Een project uit het decanaat Izegem, een project uit
Dentergem en een project uit de Sint-Katharinaparochie uit Brugge werden
voorgesteld.
Steeds ging het over het werken met de ouders van de vormelingen als
hoofddoel. Dit door de ouders de eucharistievieringen zelf te helpen
verzorgen of door te werken met 7-groeivieringen i.p.v. ten huize van de
vormselcatecheet.
Hieruit konden we besluiten dat we op Sint-Elooi héél goed bezig zijn met
onze vormelingencatechese in groep, alsook met de respons naar de ouders
van de vormelingen toe.
De tweede werkwinkel werd geleid door Jean-Yves Verhaeghe, leraar en
diaken in opleiding en E.H. Jos De Muynck, vormheer op Sint-Elooi vorig
jaar, tevens inspecteur van het onderwijs.
Het thema was: godsdienstonderricht en pastorale kansen in de basisschool.
Een andere kijk werd aangeboden. Nu spreekt men niet meer over catechese
maar over godsdienst omwille van de VERSCHEIDENHEID.
De leerkracht moet heden een aanbod doen dat gaat voor alle kinderen. Een
goede COMMUNICATIE is nodig tussen het woord van het kind, het woord van
de leerkracht en het woord van God.
Ook werd er gesproken over de vier COMPONENTEN die aanwezig moeten zijn:
nl. de verbondenheid met zichzelf, met anderen, met gemeenschappen en met
de natuur en cultuur.
De zéér aangename en leerrijke zonnige zaterdagnamiddag werd afgesloten
met een sereen gebedsmoment vergezeld door prachtige harpmuziek.
Samen als afsluit werd een zegen-gebed gebeden:
Om zegen voor jonge mensen bidden we U, God. Maak ze sterk en
scherpzinnig, bestand tegen leugens en schijnwaarden, tegen de giftige
lucht die ze tegen wil en dank moeten inademen.
Beloof ze uw licht op hun wegen en de moed om ook in het donker hun weg te
zoeken.
Zegen ze met vriendschap en liefde en met kracht in uren van eenzaamheid.
Zegen ze met vreugde, zegen ze met tranen. Vul hun dagen met werk en rust,
met ernst en spel. Roep ze tot vrijheid, roep ze tot dienst. Bewaar ze
zoals ze zijn op deze dag en maak ze hoopvol voor de dagen die komen.
En wees Gij voor hen de ongeziene reisgenoot, de stilste stem, de vriend
zonder naam.
Amen.
Kris Vergote-Tandt